COP30 στη Βραζιλία: Οι κλιματικοί στόχοι της Ευρώπης σε κρίση!

COP30 στη Βραζιλία: Οι κλιματικοί στόχοι της Ευρώπης σε κρίση!

Κάτω από την πίεση των παγκόσμιων προκλήσεων, ο κόσμος συγκεντρώνεται για το 30ο Παγκόσμιο Συνέδριο για το Κλίμα COP30 στη Βραζιλία, το οποίο προκαλεί σάλο αυτές τις μέρες. [ZDF] αναφέρει ότι η διάσκεψη θα μπορούσε να θέσει μια αποφασιστική πορεία για τη διεθνή προστασία του κλίματος, ενώ το γεωπολιτικό πλαίσιο αλλάζει ραγδαία. Οι παραδοσιακοί παράγοντες της πολιτικής για το κλίμα, όπως οι ΗΠΑ και η Ευρώπη, χάνουν ολοένα και περισσότερο την επιρροή τους και αντιμετωπίζουν νέες προκλήσεις.

Με τις ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Τζο Μπάιντεν, οι οποίες έχουν ξεκινήσει ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης δισεκατομμυρίων δολαρίων για πρωτοβουλίες για την προστασία του κλίματος, τα εσωτερικά σημάδια δείχνουν αλλαγή. Ωστόσο, παραμένει η σκιά της κυβέρνησης Τραμπ, η οποία υποχώρησε από τη δράση για το κλίμα και αφαίρεσε την ορατότητα του όρου «κλιματική αλλαγή» από τα επίσημα έγγραφα. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μια ανησυχητική διάβρωση των εθνικών και διεθνών δεσμεύσεων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Ο ρόλος της Ευρώπης στην προστασία του κλίματος

Η κατάσταση στην Ευρώπη δεν είναι λιγότερο προκλητική. Σύμφωνα με τον [Engineer], υπάρχουν εσωτερικές εντάσεις γύρω από την Πράσινη Συμφωνία, η οποία δέχεται ολοένα και περισσότερες επιθέσεις από συντηρητικές δυνάμεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό εκφράζεται, μεταξύ άλλων, σε εκκλήσεις για αύξηση των δωρεάν δικαιωμάτων ρύπανσης για τη βιομηχανία. Ειδικότερα, η Γερμανία και η Γαλλία θέλουν να αναβάλουν την εφαρμογή βασικών στόχων για το κλίμα - ένα βήμα που θα μπορούσε να βλάψει την κλιματική πολιτική της ηπείρου.

Στην COP30, τα κράτη της ΕΕ θα απαιτήσουν μια φιλόδοξη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 90% έως το 2040, αν και αυτό θα υποστηριχθεί μόνο εν μέρει από διεθνείς συμφωνίες. Η προθεσμία για την υποβολή νέων εθνικών συνεισφορών για το κλίμα (NDC) έως το 2035 έχασε τα δύο τρίτα των υπογραφόντων στη Συμφωνία του Παρισιού, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ. Αυτές οι αποτυχίες εγείρουν ερωτήματα σχετικά με την πρόοδο που βλέπει ο Niklas Höhne από το New Climate Institute, αλλά θεωρεί αδύναμη στην αντίληψη των επίσημων δεσμεύσεων.

Παγκόσμιες προοπτικές και προκλήσεις

Σε μια εποχή που οι ΗΠΑ αυξάνουν την απόσυρσή τους από την προστασία του κλίματος, η κλιματική πολιτική βρίσκεται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο της πολιτικής ασφάλειας. Ο ομοσπονδιακός υπουργός Εξωτερικών Johann Wadephul τονίζει τη σημασία αυτής της πολιτικής διάστασης ως απαραίτητο διπλωματικό μέσο. Τονίζει επίσης την ανάγκη να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα και η τεχνολογική ηγεσία της Γερμανίας προκειμένου να επιτευχθεί κλιματική ουδετερότητα έως το 2045.

Η Κίνα, από την άλλη πλευρά, παρουσιάζεται ως σημαντικός παίκτης στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πάνω από το 80% των ηλιακών κυψελών και το 75% των μπαταριών στην αγορά προέρχονται ήδη από την Κίνα, γεγονός που θέτει πραγματικές ανταγωνιστικές προκλήσεις για τις ευρωπαϊκές εταιρείες αυτοκινήτων. Η επέκταση των φωτοβολταϊκών και της αιολικής ενέργειας συνεχίζει να προωθείται, γεγονός που επηρεάζει την παγκόσμια τεχνολογική αλλαγή και τις δικές μας οικονομικές φιλοδοξίες.

Η COP30 θεωρείται από τους διαπραγματευτές τόσο στο Belém όσο και διεθνώς ως ευκαιρία για τη διαμόρφωση νέων δεσμευτικών δεσμεύσεων. Ενώ εκφράζονται ελπίδες για πρόοδο - ιδιαίτερα από τους Artur Runge-Metzger και Carolin Friedemann - ο κίνδυνος παραμένει να παρέμβουν οικονομικά συμφέροντα ως επιβραδυντικός παράγοντας στη συζήτηση για το κλίμα.

Συνολικά, η τρέχουσα δυναμική στη διεθνή προστασία του κλίματος δείχνει ότι όλα τα έθνη καλούνται να αναλάβουν την ευθύνη και να συνεχίσουν τον διάλογο για τα απαραίτητα μέτρα. Η φασαρία σχετικά με τους στόχους για το κλίμα, την εφαρμογή και τις τεχνολογικές καινοτομίες παραμένει συναρπαστική και μένει να δούμε αν και πώς θα ληφθούν μέτρα για τις μελλοντικές γενιές.